Wpływ surowej diety na zdrowie naszych zwierząt

W ostatnich latach wielu właścicieli zwierząt porzuciło tradycyjne metody karmienia zwierząt, by szukać nowych, naturalnych pokarmów dla swoich pupili. Powodów jest wiele: m.in. przekroczenie poziomu melaniny w żywności komercyjnej.
Jednym z najczęstszych powodów jest antropomorfizacja i żywienie swoich podopiecznych tak jak członków rodziny. Właściwe odżywianie jest ważne przy wyborze karmy, ale są także aspekty społeczne i kulturowe decydujące o wyborze i sposobie odżywiania. Składniki w komercyjnej karmie dla zwierząt są często produktami ubocznymi żywności dla ludzi. Chociaż są one przeważnie bogate w składniki odżywcze i zdrowe, właściciele zwierząt sami by ich nie zjedli. Reasumując, niektórzy właściciele kwestionują karmienie takim pokarmem swoich podopiecznych. Poza tym jedzenie ma społeczne znaczenie dla ludzi. Od kiedy zwierzę stało się jednostką blisko związaną z rodziną, pragnienie by przygotowywać i urozmaicać dietę stało się większe. Żywienie zwierząt jest również traktowane jako środek, za pomocą którego możemy sprawować kontrolę nad zwierzęciem lub wpływać na zdrowie i dobrobyt naszego ulubieńca. Karmienie zwierząt jest jednym z najbardziej rozwijających się trendów (2).
Właściciele zwierząt i weterynarze są zalewani ogromem informacji na temat żywienia surowym mięsem. Więc jakie kryteria obrać, żeby podjąć logiczną i bezpieczną decyzję? Jak ocenić każdą informację i opinię? Pamiętajmy, ze głównym celem jest nie zaszkodzić zwierzęciu.
Brak jest naukowych dowodów opartych na losowych badaniach klinicznych mówiących o działaniu odżywczym lub ryzykownym surowego jedzenia. Dostępne są jedynie badania niskiej jakości, opinie ekspertów bez jednoznacznej krytycznej oceny lub wnioski oparte na badaniach fizjologicznych. Poniżej dowody zebrane tymi metodami.

Dowody na odżywcze działanie surowej diety.
W badaniach przeprowadzanych w Finlandii, gdzie trudno o pchły, problemy związane z alergią są dość częste. Etiologia ich jest nieznana, choć są teorie mówiące np. o zaburzeniach odporności ze względu na zbyt dużą higienę, zaburzenia wchłaniania, zmniejszoną mikroflorę lub brak podstawowych składników odżywczych w diecie. Problemy te wspomagane są dietą składającą się z surowego mięsa. Naukowcy z Finlandii wysnuli hipotezę, że karmienie zwierząt "surową" dietą może zmniejszyć ryzyko wystąpienia alergii lub atopii.

Dowody na ryzykowne działanie surowej diety.
Przebadano grupę 150 psów, u których zdiagnozowano atopię lub alergię i porównano ją z grupą kontrolną 300 zdrowych psów. Dietę podawano psom w wieku 2-6mcy oraz 6-18m-cy.
Różnice w żywieniu psów w wieku 2-6 miesięcy były znaczące w przypadku stosowania surowej żywności (podroby, mięśnie, kości, chrząstki,flaki, jajka,warzywa, jagody oraz picie wody z zewnątrz), natomiast w grupie, której podawano suchą karmę oraz kości ze skóry do żucia stwierdzono znaczący związek z wystąpieniem atopii lub alergii. Innych zmian poza tą właściciele zwierząt nie zgłaszali. Podobne obserwacje poczyniono w grupie 6-18 miesięcy. Znacząco więcej samców, zwierząt o białym umaszczeniu oraz zwierząt, które spędzały mniej czasu na zewnątrz również cierpiało z powodu atopii lub alergii (1).

Opisany jest przypadek kotów, u których stwierdzono zwyrodnienie tłuszczowe. Ich dieta składała się głównie z gotowanych lub surowych wieprzowych mózgów oraz gotowanych ryb (3). W dwóch miotach 6 tygodniowych szczeniaków karmionych kośćmi i surowym jedzeniem (BARF) od 3 tygodnia życia stwierdzono osteodystrofię (4). Nadczynność przytarczyc była stwierdzona w miocie owczarków niemieckich karmionych dietą składającą się w 80% z ryżu oraz 20% surowego mięsa. Dieta zawierała nadmierne ilości fosforu (5). Nie wszystkie szczeniaki miały objawy co sugeruje indywidualną lub genetyczną wrażliwość. Odżywcza analiza 5 surowych diet (2 komercyjnych i 3 domowych) stwierdziła niski poziom wapnia i fosforu w 3 na 5 diet. Dwie komercyjne karmy zawierały podwyższony poziom witaminy D. Dwie z diet zawierały zmniejszony poziom potasu, magnezu i cynku. Dostawcy surowej żywności mogą tłumaczyć ten fakt potrzebą zwiększenia różnorodności pokarmu by zmniejszyć ryzyko niedoboru niektórych składników odżywczych (6).

Dowody na ryzyko wystąpienia infekcji bakteryjnej u zwierząt i ludzi dzielących to samo środowisko

Istnieje kilka badań, które dokumentują obecność czynników zakaźnych w surowej żywności i możliwości rozprzestrzenienia tych drobnoustrojów w otoczeniu zwierzęcia. W badaniach Strohmeyer (7) przeanalizowano 240 próbek z 20 komercyjnie przygotowanych surowych diet (wołowiny, jagnięciny, kurczaka lub indyka), 24 próbek z 2 komercyjnych puszkowanych karm oraz 24 próbek z 2 komercyjnych suchych karm. Próbki komercyjne zebrano w 4 różnych dniach, w odstępach 2 miesięcznych. W próbkach szukano Escherichia coli, Salmonella enterica, Campylobacter. Metodą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) badano Cryptosporidium, Neospora i Toxoplasma. PCR przeprowadzono dopiero w trzecim i ostatnim okresie próbkowania. Prawie 6% prób surowej diety było pozytywne dla Salmonella, natomiast wyniki w tradycyjnych dietach były ujemne. Escherichia coli izolowano we wszystkich typach diety. Stwierdzono ją w prawie 50% próbkach surowej diety, 33% w suchej i 8% puszkowanej żywności. Nie stwierdzono istotnego związku między rodzajem surowego mięsa a izolowanymi drobnoustrojami.
Żywienie surową dietą jest szczególnie rozpowszechnione w hodowli chartów. W jednym badaniu porównywano serotypy Salmonella wyizolowane z kału uzyskanych od chartów z zapaleniem żołądka i jelit z tymi wyizolowanymi z pożywienia podawanego przed wystąpieniem biegunki (8). Spośród 41 ocenianych próbek kału , 31 były pozytywne dla Salmonelli i 16 miały takie same serotypy, jak szczepy znalezione w diecie. Równocześnie wykonano kontrolę 35 "prawidłowych" próbek kału. Cztery "prawidłowe" próbki były pozytywne dla Salmonelli.
Nieliczne badania dokumentują, że szczepy Salmonella pochodzące od psów lub kotów mogą powodować choroby u ludzi. W 4 obiektach dla zwierząt zanotowano infekcje bakteryjne w związku z opornymi na wiele leków Salmonella Typhimurium. Choroba wystąpiła u pracowników, klientów i zwierząt, które były obecne w 3 różnych obiektach dla zwierząt i 1 schronisku dla zwierząt (9,10). Salmonella stwierdzono w kale 18 ludzi i 36 zwierząt. Niektóre ze zwierząt padły. Równie niepokojące było to, że u niektórych zwierząt w obiektach oraz w domach klientów / pracowników stwierdzono w kale Salmonella, ale nie towarzyszyły im objawy choroby. Wśród osób zarażonych był: personel weterynaryjny, właściciele zwierząt, dzieci i inne zwierzęta. Chociaż dieta, którą były karmione zwierzęta nie została omówiona, badanie wykazało, że Salmonella może powodować choroby u zwierząt domowych i że ludzie pozostający w kontakcie z takimi zwierzętami, są zagrożeni.

Oczywiście, istnieją pewne przekonujące dowody sugerujące, że przy surowej diecie może istnieć zagrożenie odżywcze. Ponadto, surowe jedzenie stwarza znaczne ryzyko wystąpienia choroby zakaźnej zarówno dla zwierzęcia oraz ludzi w gospodarstwie domowym. Brakuje dowodów opartych na randomizowanych badaniach lub silnych dowodów z szeroko rozwiniętymi badaniami kohortowymi w celu oceny ryzyka lub korzyści z surowego mięsa w diecie zwierząt. Istnieją jednak wystarczające dowody na to, że weterynarze powinni czuć się zobowiązani do omówienia konsekwencji zdrowotnych związanych z decyzją klienta do korzystania z surowego jedzenia dla ich ulubieńca (11).

literatura
1. DIETS OR FOOD ITEMS FED TO DOGS AT YOUNG AGE AND THEIR ASSOCIATION WITH CANINE ATOPY/ALLERGY TYPE OF DERMATOLOGICAL DISEASE: EVIDENCE FROM A CASE CONTROL STUDY IN FINLAND Paasikangas, A.1, Beasley, S.2, Palmunen, M.3, Roine, J.1, Hielm-Björkman, A.K.1 1 University of Helsinki, Helsinki, Viikki, Finland; 2Vetcare; 3Helsingin yliopisto
2. Michel KE. Unconventional diets for dogs and cats. Vet Clin Small Anim Pract. 2006;36:1269–1281.
3. Niza MMRE, Vilela CL, Ferreira LMA. Feline pansteatitis revisted: Hazards of unbalanced homemade diets. J Feline Med Surg. 2003;5:271–277
4.DeLay J, Laing J. Nutritional osteodystrophy in puppies fed a BARF diet. AHL Newsletter. 2002;6:23. 5. Kawaguchi K, Braga IS, III, Takahashi A, Ochiai K, Itakura C. Nutritional secondary hyperparathyroidism occurring in a strain of German shepherd puppies. Jpn J Vet Res. 1993;41:89–96.
6. Freeman LM, Michel KE. Evaluation of raw food diet for dogs. J Am Vet Med Assoc. 2001;218:705–709
7. Strohmeyer RA, Morley PS, Hyatt DR, Dargatz DA, Scorza AV, Lappin MR. Evaluation of bacterial and protozoal contamination of commercially available raw meat diets for dogs. J Am Vet Med Assoc. 2006;228:537–542.
8. Stone GG, Chengappa MM, Oberst RD, et al. Application of polymerase chain reaction for the correlation of Salmonella serovars recovered from greyhound feces with their diet. J Vet Diagn Invest. 1993;5:378–385.
9.Wright JG, Tengelsen LA, Smith KE, et al. Multidrug-resistant Salmonella typhimurium in four animal facilities. Emerg Infect Dis. 2005;11:1235–1241.
10. Canadian Communicable Disease Report. Outbreaks of multidrug-resistant Salmonella typhimurium associated with veterinary facilities-Idaho, Minnesota and Washington 1999. CCDR. 2001. [Last accessed May 19, 2009]. p. 27.
11.Raw food diets in companion animals: A critical review D. P Schlesinger and D. J. Joffe. Can Vet J. 2011 Jan; 52(1): 50–54.

No Comments Yet.

Leave a comment